Birleşmiş Milletler raporu, dünyanın buzlu bölgelerinin tehlikeli bir erimeyle karşı karşıya kaldığını ve küresel ısınmanın kaçınılmaz bir aşım döneminin ardından 1 derecenin altına düşürülmesi gerektiğini tespit etti.
Raporda, kar ve buzun kalıcı ve yaygın kaybının, Paris İklim Antlaşması’nın 1,5 derece hedefinin 2 veya 3 dereceye aşılmasının yönetilebilir veya acil emisyon kesintilerine tercih edilebilir olduğu yönündeki kalıcı efsaneyi çürüttüğü belirtildi.
Gezegenin sanayi öncesi dönemden bu yana 1,3 derece ısındığı, sera gazı emisyonlarının sınırlandırılamaması ve doğanın korunamamasının, bilim insanlarını yüzyıl sonu ısınmasını 1,5 derecede tutma mücadelesinde bir miktar aşımın kaçınılmaz olduğu sonucuna götürdüğü ifade edildi.
Bilim insanları, dünyadaki tüm buz ve karı içeren katı haldeki su olan kriyosfer üzerindeki aşırı etkilerin, sıcaklıkların bu eşiğin üzerinde mümkün olan en kısa süre kalması gerektiği anlamına geldiği konusunda uyardı. Buna ek olarak, uzun vadeli ısınmayı ideal olarak 2150 yılına kadar 1 derecenin altına düşürmek için yeterli miktarda gezegeni ısıtan karbonun atmosferden uzaklaştırılması gerektiği vurgulandı.
Mevcut politikalar okyanus dolaşımını bozabilir
Raporda, mevcut politikalar altında beklenen ve yaklaşık 3 derecelik zirve sıcaklıklara ulaşan yüksek aşımın, yüzeye yakın permafrostun neredeyse tamamını eriteceği, okyanus dolaşımında ciddi ve muhtemelen ani bozulmaları muhtemel kılacağı ve yaygın asitlenmeye yol açacağı yer aldı. En son bilimsel araştırmalar, deniz buzunun daha önce düşünülenden daha yavaş toparlandığını gösteriyor.
Uluslararası Kriyosfer İklim Girişimi ve Birleşmiş Milletler Çevre Programı tarafından bir araya getirilen 80 bilim insanının hazırladığı raporda, küresel sıcaklıklar 1,5 dereceye düşürülse bile buzul erimesinin deniz seviyelerini yükseltmesi ve su güvenliğini tehdit etmesi gibi hasarların büyük kısmının kalıcı olacağı belirtildi.
Uluslararası Kriyosfer İklim Girişiminde buzulbilimci ve raporun başyazarı olan James Kirkham, kriyosferin iklim sisteminin en hassas bileşenlerinden biri olduğunu ve kaybının sonuçlarının tüm gezegeni etkilediğini söyledi.
Kirkham, bu yıl Nepal-Çin sınırında şimdiye kadar kaydedilen en büyük ve en ölümcül buz ve kaya çığlarından birinin görüldüğünü, bu tek olayın binlerce insanın ölümüne yol açtığını ve Nepal’in gayrisafi yurt içi hasılasının yüzde 10’una eşdeğer hasar bıraktığını ifade etti. İsviçre’nin son beş yılda buzul buzunun yüzde 20’sini kaybettiğini ve önümüzdeki on yılda dünya çapında binlerce buzulun her yıl yok olmasının beklendiğini sözlerine ekledi.
Buz örtüleri altı kat daha hızlı eriyor
Dünya liderleri ve diplomatların 31. yıllık COP iklim konferansı için Türkiye’de bir araya geldiği döneme denk gelen rapor, kriyosfer ve kutup okyanuslarının hızlı ve giderek artan erimesini belgeledi. Bu erimenin, deniz seviyesinin yüz milyonlarca insanı tehdit edecek şekilde yükselmesine yol açan Grönland ve Antarktika buz örtülerinin kaybından, gezegeni ısıtan daha fazla gaz salan permafrostun çözülmesine kadar uzanan hasarlara neden olduğu ifade edildi.
Raporda, tarihsel ısınmaya hala tepki veren buzulların, uzun vadeli ısınma 0,8 dereceye düşürüldüğü takdirde yüzlerce yıllık bir zaman diliminde mevcut hacimlerinin yalnızca yaklaşık yüzde 70’ini koruyabileceği tespit edildi.
Grönland ve Antarktika’yı kaplayan ve bugün 1990’lara kıyasla yaklaşık altı kat daha hızlı eriyen buz örtülerinin, aşımın kısa sürdüğü ve sıcaklık artışının 1,5 dereceye döndüğü senaryolarda bile buz kaybetmeye devam edeceği belirtildi. Bilim insanları, kutup buz örtüleri için güvenli ve uzun vadeli bir sıcaklık sınırının küresel ısınmanın 1,0 derece seviyesine çok daha yakın, hatta muhtemelen daha düşük olduğunu söyledi.
Kar ve buzun, ısınmanın her anlık artışına hızla tepki verdiğini belirten Kirkham, özellikle değişimlerin geri döndürülemez hale gelmesine neden olan devrilme noktaları aşıldığında, bu sistemlerin çoğunun aşım sonrası toparlanmasının yüzyıllar veya binyıllar alacağını ifade etti.
Dünyanın emisyonları acilen azaltması gerekiyor
Geçen ay yayımlanan bir Birleşmiş Milletler Çevre Programı raporu, sıcaklıkların sanayi öncesi dönemin 1,7 derece üzerine çıkmasını engellemek için dünyanın emisyonları 2030 yılına kadar yüzde 18, 2035 yılına kadar ise yüzde 45 oranında azaltması gerektiğini ortaya koydu. Raporda 1,5 derecenin üzerinde kalmanın iyi bir sonucu olmadığı yer aldı.
Kriyosfer raporu, 2,8 derecelik küresel ısınmayla sonuçlanacak mevcut politikaların, Rocky Dağları, Alpler, İzlanda ve İskandinavya’daki buzul kütlesini yüzde 10’un altına düşüreceğini buldu. Isınma 1,5 derece ile sınırlandırılırsa kütlenin yaklaşık yüzde 20 ila 35’inin kalacağı belirtildi.
Buzulların insanlığın yaklaşık dörtte biri için su kaynağı olduğu Hindu Kush Himalayalarında mevcut politikaların buz kütlesinin sadece yüzde 41’ini bırakacağı, ısınmanın 1,5 derece ile sınırlandırılması halinde ise yüzde 83’ünün kalacağı ifade edildi.
İklim bilimci ve politika enstitüsü Climate Analytics’in CEO’su Bill Hare, 30 yıl öncesine göre altı kat daha hızlı eriyen buz örtüleri, rekor hızda yok olan deniz buzu ve dağ buzulları, acımasızca yükselen deniz seviyeleri ve asitlenen kutup okyanuslarının insan ölçeğinde geri döndürülemez hale geldiğini söyledi. Hare, bu durumun dünya çapında sonuçlar doğurduğunu ve iklim etkilerini uyum sınırlarının ötesine taşıdığını kaydetti.
Hare, iklim eylemini zayıflatmayı başaran her hükümet bakanı ve fosil yakıt yöneticisinin bu rapora bakıp eylemlerinin yaşadığımız dünyayı nasıl temelden tahrip ettiğini görebileceğini sözlerine ekledi.
