Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman yaptığı yazılı açıklamada, “Maraş” konusuna değindi.
“Bu soruları yanıtlayabilmek için dünyanın en zeki ve bilgili insanı olmaya gerek yoktur herhalde! Biraz düşünmek, mantık ve muhakeme yeterli” diyen Cumhurbaşkanı Erhürman, açıklamasında şunları kaydetti:
“Sn. Hristodulidis bana Maraş ile ilgili bir öneri yapmış, ben önce kabul etmişim ama sonra reddetmişim.
Bunun sebebi de ben kabul ettikten sonra “Türkiye’nin bana reddedeceksin talimatı” vermesiymiş.
Kaynak? Güneyde yayın yapan bir gazete (aslında gazete de tam olarak böyle yazmıyor ama neyse!). Rum hükumeti gazeteyi doğrulamış mı? Rum basınına göre, bırakın “kabul etmemi”, önerinin kendisini bile, “ne doğrulamış, ne de reddetmiş”.
Üç soru sorup takdiri sizlere bırakacağım.
- Ben herhangi bir öneriye “evet veya hayır” demiş olsam bunu görebilecek veya duyabilecek tek kişi Sn. Hristodulidis. Çünkü görüşme baş başa! Ama her nasılsa bir Kıbrıslı Rum gazeteci benim ne dediğimi “öğrenmiş”! Ne kadar ilginç değil mi?
- Sn. Hristodulidis ile son görüşmemiz New York öncesinde. “19 maddelik liste”sinden ilk kez o gün söz etti. O günden beri de görüşmedik. Bu durumda o toplantıda “evet” dediysem, nerede “hayır” demiş olabilirim?
- En önemlisi: Bu ülkede herhangi bir kişi, Maraş gibi önemli ve hassas bir konuda yapılacak herhangi bir öneriyi (bırakın medyada gündemde olanı, “dünyanın en harika önerisi”ni dahi) duyar duymaz “evet” demiş olabileceğime inanıyor mu gerçekten? Ben ya da herhangi bir görüşmeci bu kadar acemi olabilir mi? Bir inceleyelim falan dahi demez mi hiç olmazsa?
Bu soruları yanıtlayabilmek için dünyanın en zeki ve bilgili insanı olmaya gerek yoktur herhalde! Biraz düşünmek, mantık ve muhakeme yeterli.
“Sızdırma”, “çarpıtma”, “manipülasyon” falan? Kim ya da hangi taraf, neden ihtiyaç duyar bunlara? Bunun üzerinde biraz düşünmek gerek sanırım!
Ve son bir soru: Bu durumda “diğer taraf” ne kadar güvenebilir bu yollara başvurana?
Neyse, sabra ve soğukkanlılığa devam…”
