İngiliz medyasında yer alan habere göre 7 Mayıs’taki yerel seçimler ile İskoçya ve Galler bölgesel parlamento seçimlerinde büyük bir yenilgi alan İşçi Partisi’nde Starmer’ı istifaya çağıranlara 3 bakan eklendi.
Hükümet kaynaklarının verdiği bilgilere göre Starmer’ın istifasını isteyen 3 bakandan ikisinin Dışişleri Bakanı Cooper ve İçişleri Bakanı Mahmood olduğu belirtildi.
Ancak hükümet kaynakları, sabah saatlerinde başlayacak kabine toplantısı öncesi hükümette istifa isteyenlerin azınlıkta olduğunun da altını çizdi.
Başbakan Starmer’ın istifasını isteyen iktidar partisi milletvekillerinin sayısı 77’ye yükseldi. Starmer’ın görevini bırakmasını isteyen bakan danışmanı milletvekillerinin sayısı ise 2 kişi artarak 5 oldu.
İçişleri, sağlık ve çevre bakanlarının meclisteki danışmanlığını yapan milletvekillerinin ardından başbakan yardımcısı ve kabine ofisi danışmanları da Starmer’ı istifaya davet etti.
Bu 5 milletvekili, bakan danışmanı görevlerinden de istifa ettiklerini açıkladı.
Starmer’i istifaya çağıran milletvekillerinin bir kısmı, Manchester Belediye Başkanı Andy Burnham’ın milletvekili yapılarak partinin başına geçmesi fikrini desteklerken, Sağlık Bakanı Wes Streeting’in de adı adaylar arasında geçiyor.
Sandıktan aşırı sağ çıkmıştı
İngiltere’de 136 yerel yönetimde 7 Mayıs’ta yapılan yerel seçimde iktidar partisi sahip olduğu 2 bin 403 sandalyenin 1406’sını kaybetmiş, Londra’da ise sahip olduğu 19 belediyeden 9’u el değiştirmişti.
Söz konusu belediyelerde toplam 2 sandalyesi bulunan aşırı sağcı Reform UK Partisi ise 1444 sandalye kazanarak seçimi önde tamamlamıştı.
Galler ve İskoçya’da yapılan bölgesel parlamento seçimlerinde de büyük bir mağlubiyet yaşayan İşçi Partisi, iki ülkede de üçüncü parti konumuna gerilemişti.
İskoçya’da birinciliği 5. kez bağımsızlık yanlısı İskoçya Ulusal Partisi kazanmış, ikinci Reform UK olmuştu. Galler’de ise İşçi Partisi iktidarı devrilmiş, Bölgesel Başbakan Eluned Morgan milletvekili dahi seçilememişti.
Galler’de de birinci parti bağımsızlık yanlısı Plaid Cymru, ikinci Reform UK olmuştu. Hem Galler hem de İskoçya’da bağımsızlık yanlıları meclis çoğunluğunu elde edememişti.
